Potwierdzanie kwalifikacji – relacja z konferencji
Jak porównywać kwalifikacje zdobyte w Polsce i za granicą? W jaki sposób potwierdzać umiejętności nabyte nie ławkach uczelni, lecz w różnych formach kształcenia nieformalnego? – na te pytania próbowali odpowiedzieć uczestnicy konferencji na temat Krajowych Ram Kwalifikacji.
11 grudnia w Krakowie odbyła się konferencja „Tworzenie i dostosowanie Krajowych Ram Kwalifikacji do Europejskich Ram Kwalifikacji” z udziałem m.in. przedstawicieli Małopolskiego Partnerstwa na Rzecz Kształcenia Ustawicznego i prof. Grażyny Prawelskiej-Skrzypek, podsekretarz w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Gości konferencji przywitał Andrzej Martynuska, dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Krakowie, który przedstawił cel spotkania i wagę problemu stworzenia w Polsce krajowych ram kwalifikacji. Parlament Europejski opracował dokument ustanawiający europejskie ramy kwalifikacji (EQF). Państwa członkowskie mogą stosować nowy system promowania uczenia się przez całe życie korzystając z opracowanego wzoru. ERK mają ułatwić zrozumienie i porównywanie kwalifikacji zdobytych w dowolnym kraju UE.
– To bardzo istotne m.in. z punktu widzenia młodych Polaków, którzy ukończyli studia w latach 2000-2009. Z jednej strony znajdują się z wyżu demograficznym, a z drugiej są bardzo aktywni, wyjeżdżają z kraju, zdobywają kwalifikacje, wracają. W tym momencie nie mamy żadnego narzędzia, które pozwoliłoby na potwierdzenie tego, czego nauczyli się za granicą – podkreśliła podsekretarz Grażyna Prawelska – Skrzypek. Idee Europejskich Ram Kwalifikacji przedstawił prof. Sam Allwinkle, dyrektor Departamentu Kształcenia Ustawicznego w Napier University w Edynburgu. Opowiedział też jak wygląda system potwierdzania kwalifikacji w Szkocji. Goście mieli mnóstwo pytań. Dyskusję wzbudził też fakt, że w odróżnieniu od brytyjskich uczelni, polskie szkoły wyższe nie mają obowiązku ujawniać efektów kształcenia. Na koniec spotkania zastanawiano się jakie projekty i inicjatywy na poziomie lokalnym i regionalnym dotyczące kwalifikacji powinny być wykorzystywane w tworzeniu KRK.
– W Polsce z uwagi na wielkość kraju i liczbę uczelni wyższych musimy to robić odgórnie. Natomiast działania „z dołu do góry” mogą być ważne w dwóch obszarach – zrozumienia języka efektów kształcenia oraz uznawania różnych kompetencji, które można nabywać zarówno na drodze kształcenia formalnego jak i nieformalnego. Zwłaszcza w tym drugim aspekcie, doświadczenia instytucji lokalnych, regionalnych mogą być bardzo pomocne – podsumował prof. Marek Frankowicz, członek zespołów pracującego nad KRK przy MNiSW oraz przy Ministerstwie Edukacji Narodowej.
Joanna Jałowiec
Europejskie Ramy Kwalifikacji (ang. EQF) – to przyjęta w całej UE terminologia opisująca kwalifikacje, która umożliwi państwom członkowskim, pracodawcom i jednostkom porównywanie ze sobą kwalifikacji właściwych różnym systemom kształcenia w różnych krajach UE. Zasadniczym elementem ERK jest system ośmiu poziomów odniesienia, opisujących wiedzę i umiejętności nabyte w procesie uczenia się tj. „wyniki nauczania” - bez względu na to, w jakim systemie uczący się zdobył dany typ kwalifikacji. Poziomy odniesienia ERK oznaczają inne rozłożenie akcentów w stosunku do podejścia tradycyjnego, które kładzie nacisk na wkład edukacyjny (czas trwania nauki, typ instytucji itp.). Jako narzędzie służące propagowaniu uczenia się przez całe życie ERK obejmują także kształcenie ogólne, kształcenie dorosłych, kształcenie i szkolenie zawodowe, a także szkolnictwo wyższe.
Redakcja
